Templariusz

Płaszcz templariusza z czerwonym krzyżem i dobór materiału do budżetu

Biały płaszcz z czerwonym krzyżem jest tym elementem, po którym rozpoznaje się templariusza. Dobry płaszcz szyje się z wełny lub grubego lnu, ma długość do łydki i zapięcie pod szyją, a jego cena zależy głównie od materiału i haftu krzyża.

Dobierz zestaw

Z czego szyje się płaszcz templariusza

Płaszcz z wełny

Gruba, gęsta wełna układa się w ciężkie fałdy i grzeje w chłodne dni. Najwierniej odtwarza płaszcz zakonny i najlepiej wygląda na zdjęciach.

orientacyjnie od kilkuset do ponad tysiąca zł

Płaszcz z grubego lnu

Lżejszy i tańszy, dobry na lato i pierwszą imprezę. Wymaga ostrożnego prania i prasowania, bo łatwo się gniecie.

orientacyjnie od kilkuset zł

Płaszcz z mieszanki

Mieszanka wełny z bawełną lub lnem jest kompromisem między ceną a wyglądem. Dla grup, które potrzebują kilku jednakowych płaszczy.

orientacyjnie od kilkuset zł

Krzyż na płaszczu

Krzyż templariuszy jest czerwony i równoramienny, rozszerza się ku końcom ramion. Nosi się go na lewym ramieniu lub na piersi, a na płaszczu zwykle w okolicy ramienia. Można go przyszyć z czerwonego sukna albo wyhaftować. Przyszyty krzyż jest tańszy i łatwy do wymiany, haftowany lepiej wygląda i dłużej wytrzymuje pranie. Pilnuj odcienia, bo jaskrawa czerwień wygląda jak kostium, a przygaszony karmin jak strój historyczny.

Długość, krój i zapięcie

Płaszcz zakonny sięga zwykle do połowy łydki albo kostek. Przy walkach i pokazach krótszy bywa wygodniejszy, a pełna długość lepiej wypada na zdjęciach. Krój koła lub półkola daje bogate fałdy, a prostokąt jest prostszy i tańszy. Zapięcie pod szyją robi się ze sznurka, skórzanego paska z klamrą albo broszy. Przy pierwszym płaszczu zdecyduj się na zapięcie, które da się łatwo rozpiąć jedną ręką, bo z mieczem w drugiej to ma znaczenie.

Jaki rozmiar i ile materiału

Mierz się od karku do miejsca, w którym ma kończyć się płaszcz, i dodaj kilka centymetrów na zapas. Szerokość u dołu powinna pozwalać na swobodny krok i ruch ramion w kolczudze. W doborze zestawu podajesz wzrost, a my ustalamy długość płaszcza razem z tuniką i pasem, tak żeby krzyż trafił w dobre miejsce na ramieniu.

Czego nie robić z płaszczem

  • Nie wybieraj błyszczących tkanin typu satyna czy poliester, bo wyglądają jak kostium karnawałowy.
  • Nie dodawaj ozdobnych lamówek i herbów rodowych, zakon nosił prosty ubiór.
  • Nie noś zbyt długiego płaszcza w trakcie walk, bo przeszkadza w ruchu i można się o niego potknąć.
  • Nie pierz wełnianego płaszcza w pralce na wysokiej temperaturze, bo się spilśni.

Płaszcz w całym zestawie templariusza

Płaszcz zakłada się na białą tunikę z krzyżem i kolczugę, o których piszemy w dziale strój templariusza. Dopasuj kolor bieli do tuniki, bo biel wełny i biel lnu wyraźnie różnią się odcieniem. Jeśli składasz cały komplet, zacznij od tuniki i płaszcza, a potem dodaj kolczugę rycerską, hełm i tarczę z czerwonym krzyżem.

Budżet całego kompletu omawiamy w artykule ile kosztuje strój rycerza, a gotową listę dla twojej epoki ułoży dobór zestawu.

Płaszcze dla grupy i bractwa

Jeżeli kompletujesz płaszcze dla kilku osób, ustal jeden materiał, jeden odcień bieli i jedną wielkość krzyża, bo nawet drobne różnice widać w szyku. Szczegóły zamówień grupowych znajdziesz w sekcji dla grup i instytucji.

Pytania i odpowiedzi

To biały płaszcz zakonny z czerwonym, równoramiennym krzyżem na lewym ramieniu lub piersi. Sięga do łydki lub kostek i spina się pod szyją. Nie ma ozdobnych lamówek ani herbów rodowych.
Najwierniejsza jest gruba wełna, która układa się w ciężkie fałdy. Tańszą i lżejszą opcją jest gruby len, a kompromisem mieszanka wełny z bawełną.
Płaszcz z lnu lub mieszanki to wydatek rzędu kilkuset złotych, a wełniany z haftowanym krzyżem bywa droższy. Cena rośnie z gęstością materiału, długością i rodzajem krzyża.
Najczęściej na lewym ramieniu lub po lewej stronie piersi. Przy odtwarzaniu konkretnego okresu sprawdź ikonografię z epoki, którą odtwarzasz.

Złóż zestaw i zapisz go na koncie